مسئول مجمع نخبگان اهواز: حفظ آمادگی در مقابل دشمن یک ضرورت راهبردی است

مسئول مجمع نخبگان اهواز گفت: در هر مرحله از مذاکرات، حفظ آمادگی کامل در میدان یک ضرورت راهبردی محسوب می‌شود.

علی قیاص وند مسئول مجمع نخبگان اهواز در گفت‌وگو با خبرنگار روزنامه نسیم خوزستان اظهار کرد: ایران در برابر خشن‌ترین و وحشیانه‌ترین و متوحش ترین دولت‌های جهان که تا کنون به خود دیده ایستاده و پیروزمندانه در حال مقابله و ایستادگی است.

وی افزود: بر اساس مذاکرات و سابقه سیاهی که از آن تجربه شده است به این آتش‌بس موقت نمی‌توان چندان خوش‌بین بود زیرا رژیم کودک کش و دجال صهیونی بعد از آتش‌بس بر علیه کودکان و زنان و مردم بی‌گناه لبنان عزیز جنایات زیادی مرتکب شد و صدها تن را به شهادت رساند و مجروح کرد.

مسئول مجمع نخبگان اهواز تصریح کرد: نقض هوایی در آسمان ایران و حمله به مناطقی در کشور تردیدها را از آتش‌بس و مذاکرات دور کرده می‌کند، در این راستا در جهت تحلیل توافق آتش‌بس که با وساطت چند کشور از جمله پاکستان پیگیری شد نکاتی قابل ذکر است.

وی با بیان اینکه این آتش‌بس نیست بلکه توقف درگیری برای انجام مذاکرات آتش‌بس است، خاطرنشان کرد: آنچه اکنون رخ داده، به‌معنای آتش‌بس قطعی میان ایران و آمریکا نیست؛ بلکه باید آن را «توقف درگیری برای انجام مذاکرات آتش‌بس» دانست. در ادبیات راهبردی و دیپلماتیک، میان این دو مفهوم تفاوتی اساسی وجود دارد.

قیاص وند گفت: از منظر تحلیلی، چنین وضعیتی نشان می‌دهد در مرحله «مدیریت بحران» قرار دارد نه در مرحله «حل بحران». توقف درگیری یک اقدام تاکتیکی برای کاهش تنش و جلوگیری از تشدید فوری میدان است، اما به‌هیچ‌وجه به معنای پایان منازعه یا تثبیت یک توافق پایدار نیست. بنابراین روایت دقیق و واقع‌بینانه از شرایط کنونی باید بر این نکته تأکید کند که هنوز وارد مرحله توافق نهایی نشده‌ایم.

وی اضافه کرد: در عرصه روابط بین‌الملل، بسیاری از توافق‌های آتش‌بس پس از دوره‌ای از توقف درگیری و مذاکرات فشرده شکل گرفته‌اند. بنابراین وضعیت فعلی را باید یک «مرحله انتقالی» دانست؛ مرحله‌ای که در آن میدان و دیپلماسی به‌صورت هم‌زمان فعال هستند. میدان همچنان در حالت آماده‌باش قرار دارد و دیپلماسی تلاش می‌کند چارچوبی برای کاهش پایدار تنش ایجاد کند.

مسئول مجمع نخبگان اهواز در ادامه بیان کرد: تحلیل واقع‌بینانه اقتضا می‌کند که وضعیت کنونی نه به‌عنوان پایان تقابل، بلکه به‌عنوان آغاز یک فرآیند مذاکره دیده شود. این فرآیند ممکن است به توافقی پایدار منجر شود یا حتی در صورت عدم پیشرفت مذاکرات دوباره با تنش و درگیری همراه گردد. بنابراین مهم‌ترین نکته در روایت این مرحله، تأکید بر موقتی بودن توقف درگیری و باز بودن مسیر تحولات آینده است و هوشیاری کامل میدان نظامی و حضور در میدان مردم را دارد.

وی با اشاره به اینکه نشانه‌هایی از عقب‌نشینی و شکست راهبردی آمریکا دیده می‌شود، یادآور شد: اگر روند تحولات تا این مرحله به‌صورت دقیق بررسی شود، می‌توان نشانه‌هایی از عقب‌نشینی راهبردی آمریکا را مشاهده کرد. مهم‌ترین نشانه این وضعیت آن است که طرحی که مبنای مذاکرات قرار گرفته، از سوی ایران ارائه شده است. در معادلات دیپلماتیک، این موضوع اهمیت زیادی دارد؛ زیرا وقتی چارچوب اولیه گفت‌وگو از سوی یک طرف طراحی می‌شود و طرف مقابل می‌پذیرد که مذاکره را بر اساس آن آغاز کند، در واقع ابتکار عمل در دست طراح آن چارچوب قرار گرفته است.

قیاص وند تاکید کرد: پذیرش مذاکره بر اساس طرح پیشنهادی ایران، نشان‌دهنده آن است که طرف مقابل ناگزیر شده از مواضع اولیه خود فاصله بگیرد. این در حالی است که در ابتدای بحران، ادبیات رسمی آمریکا مبتنی بر فشار حداکثری و تحمیل شروط یک‌جانبه بود. اکنون اما همان بازیگری که ادعای تعیین قواعد بازی را داشت، ناچار شده وارد گفت‌وگو بر مبنای طرح طرف مقابل شود.

وی ادامه داد: درخواست و اصرار برای توقف درگیری که از سوی طرف مقابل مطرح شد، در منطق منازعات نظامی، این خواسته معمولاً از سوی طرفی مطرح می‌شود که ادامه وضعیت را به زیان خود ارزیابی می‌کند.

این فعال اجتماعی سیاسی عنوان کرد: این مسئله به‌خودی‌خود یک پیام راهبردی دارد، شرایط میدان به‌گونه‌ای بوده که ادامه تنش برای آمریکا پرهزینه و مخاطره‌آمیز ارزیابی شده است.

وی گفت: اگر این وضعیت با ادعاهای اولیه آمریکا مقایسه شود، شکاف میان شعار و واقعیت به‌خوبی آشکار می‌شود. در آغاز بحران، سخن از برتری کامل، اعمال فشار همه‌جانبه و تحمیل اراده سیاسی مطرح می‌شد. اما در نهایت، مسیر تحولات به نقطه‌ای رسید که گفت‌وگو بر سر طرح پیشنهادی ایران و پذیرش چارچوب ده‌گانه آن به‌عنوان مبنای مذاکرات در دستور کار قرار گرفت.

مسئول مجمع نخبگان اهواز با تاکید بر این نکته که تجربه مذاکره با آمریکا نشان می‌دهد که میدان باید آماده بماند، اظهار کرد: ایران تجربه طولانی و پرهزینه‌ای از مذاکره با آمریکا در حافظه تاریخی خود دارد. این تجربه نشان داده است که در بسیاری از موارد، توافق‌های ظاهری یا وعده‌های سیاسی لزوماً به اجرای واقعی تعهدات منجر نشده‌اند.

قیاص وند تصریح کرد: به همین دلیل، در هر مرحله از مذاکرات، حفظ آمادگی کامل در میدان یک ضرورت راهبردی محسوب می‌شود.

انتهای پیام/