ابرچالشی که روزگار مردم را تار و تاریک کرده ؛ مصیبت‌های شرکت کربن بلک اهواز و جان‌هایی که برای مدیران اهمیتی ندارد!*

دبیر کمیسیون اصل نود مجلس گفت: وعده جداسازی کربن بلک اهواز از بافت مسکونی، همچنان بلاتکلیف مانده است.

به گزارش روزنامه نسیم خوزستان، قرار گرفتن یک واحد صنعتی آلاینده و پرخطر مانند «شرکت کربن بلک اهواز» در مجاورت مستقیم مناطق مسکونی، دیگر یک چالش نیست؛ یک بحران جدی و قابل انکارناپذیر است که سال‌هاست سلامت مردم اهواز را نشانه گرفته است.

کربن بلک، محصولی حاصل از تجزیه حرارتی هیدروکربن‌ها، منبعی شناخته‌شده از ذرات معلق خطرناک است؛ ذراتی که مستقیماً با بیماری‌های تنفسی مانند آسم و برونشیت، اختلالات قلبی-عروقی و حتی سرطان ارتباط دارند. ساکنان اطراف این کارخانه عملاً هر روز در معرض این تهدید خاموش قرار دارند؛ تهدیدی که به‌سادگی از کنار آن عبور شده است.

این در حالی است که بر اساس قوانین زیست‌محیطی کشور و استانداردهای جهانی، استقرار صنایع آلاینده در نزدیکی مناطق مسکونی صراحتاً ممنوع است. با این حال، حضور این کارخانه در کنار خانه‌های مردم، نقض آشکار و بی‌پروای اصل «فاصله ایمنی» است؛ تخلفی که کسی مسئولیت آن را نمی‌پذیرد.

آلودگی هوا تنها مشکل نیست. صدای مداوم و آزاردهنده دستگاه‌ها، به‌ویژه در شب‌ها، آسایش را از ساکنان گرفته و کیفیت زندگی را به‌شدت تنزل داده است. گزارش‌هایی از لرزش ساختمان‌های مجاور نیز وجود دارد؛ موضوعی که نگرانی‌ها درباره ایمنی سازه‌ها را دوچندان کرده است.

واقعیت این است که توسعه شهری در اهواز، بدون توجه به سلامت مردم پیش رفته و نتیجه آن، تبدیل شدن شهروندان به قربانیان یک برنامه‌ریزی معیوب است. نبود کمربند سبز و بی‌توجهی به اصول اولیه جانمایی صنایع، اشتباهی است که حالا هزینه آن را مردم با سلامت خود می‌پردازند.

در این میان، سکوت و انفعال نهادهای مسئول از جمله سازمان محیط زیست، دستگاه‌های نظارتی و اداره صنعت، معدن و تجارت، بیش از هر چیز قابل انتقاد است؛ سکوتی که عملاً به تداوم این وضعیت دامن زده است.

محمد امیر، نماینده مردم اهواز، در گفت‌وگو با خبرنگار روزنامه نسیم خوزستان اذعان کرد: شرکت کربن بلک سال‌هاست در زمره واحدهای آلاینده قرار دارد. هرچند وعده نصب فیلترها مطرح شده، اما این اقدام به‌تنهایی کافی نیست و اصل ماجرا، یعنی جداسازی این واحد از بافت مسکونی، همچنان بلاتکلیف مانده است.

وی تأکید کرد: تعهدات داده شده برای جابه‌جایی یا ایجاد حریم ایمن باید از حالت وعده خارج و به اقدام عملی تبدیل شود.

خادم‌النخیل در گفت‌و گو با خبرنگار روزنامه نسیم خوزستان اظهار داشت: با توجه به پیامدهای جدی و اثبات‌شده آلودگی هوا بر سلامت انسان، بسیاری از کشورها در جهت کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای و مهار منابع آلاینده، سیاست‌های سخت‌گیرانه و مؤثری را در پیش گرفته‌اند.

وی افزود: آلودگی‌های ناشی از صنایع آلاینده، از جمله شرکت کربن‌بلک اهواز، تهدیدی جدی برای سلامت شهروندان محسوب می‌شود و نقش مستقیمی در افزایش مرگ‌ومیر زودرس و شیوع انواع بیماری‌های تنفسی و مزمن دارد.

این فعال برجسته محیط زیست کشور ادامه داد: با وجود وعده‌های مکرر مسئولان و تأکید معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان حفاظت محیط زیست بر جابه‌جایی این واحد آلاینده در بازه زمانی سه‌ساله، متأسفانه تاکنون نه‌تنها اقدام مؤثری صورت نگرفته، بلکه نشانه‌هایی از تعلل، عدم شفافیت و نبود اراده جدی در این زمینه مشاهده می‌شود.

مسعود کنعانی تصریح کرد: فعالان محیط زیست خوزستان در سال‌های اخیر از تمامی ظرفیت‌های قانونی و مدنی برای مطالبه‌گری و پاسخگو کردن مسئولان و مدیران این شرکت استفاده کرده‌اند؛ با این حال، به نظر می‌رسد منافع یا ملاحظاتی فراتر از حقوق بدیهی شهروندان در این موضوع دخیل است.

خادم‌النخیل در پایان تأکید کرد: استقرار چنین واحد صنعتی آلاینده‌ای در مجاورت مناطق مسکونی، به‌طور آشکار با اصول قانونی، ضوابط زیست‌محیطی، معیارهای بهداشتی و حتی موازین اخلاقی در تضاد است و ما خواستار اقدام فوری، شفاف و قاطع برای پایان دادن به این وضعیت به‌شدت نگران‌کننده هستیم.

در همین حال، آقای رسولی یکی از ساکنان منطقه ۸ اهواز با انتقاد از وضعیت موجود گفت: انجام یک بازرسی فوری، مستقل و دقیق برای تعیین فاصله واقعی ایمن میان کارخانه و منازل مسکونی، حداقل اقدامی است که باید انجام شود؛ نه اینکه سلامت مردم همچنان در ابهام باقی بماند.

عزیز ناصری دیگر شهروند منطقه نیز با اشاره به افزایش نگران‌کننده بیماری‌های تنفسی و قلبی در اهواز تصریح کرد: اگر کاهش آلودگی به سطح استاندارد ممکن نیست، تنها راه‌حل، جابه‌جایی کامل این کارخانه به خارج از محدوده مسکونی است؛ هر راه‌حل دیگری صرفاً اتلاف وقت و بازی با جان مردم است.

به گزارش روزنامه نسیم خوزستان، این اعتراض‌ها مخالفت با صنعت نیست؛ مطالبه حداقلی برای «حق زندگی سالم» است. آنچه قابل تأمل و البته تأسف‌بار است، بی‌عملی دستگاه‌های مسئول و سکوت نهادهای نظارتی است؛ سکوتی که بیش از هر چیز، بی‌توجهی به جان مردم را فریاد می‌زند. مسئولان اگر هنوز مسئولیت‌پذیری را فراموش نکرده‌اند، باید بدانند که سلامت شهروندان اهواز در معرض تهدیدی جدی است؛ و ادامه این وضعیت، نه قابل توجیه است و نه قابل بخشش!

انتهای پیام/