امید؛ پیشران اقتصاد و تاب‌آوری ملی

نقش فرهنگ در تقویت امید اجتماعی؛ سرمایه‌ای فراتر از اقتصاد است.

در تحلیل مسائل اقتصادی، معمولاً شاخص‌هایی همچون سرمایه، تولید، تورم و اشتغال مورد توجه قرار می‌گیرند، اما یکی از مهم‌ترین مؤلفه‌های پایداری اقتصاد، «امید اجتماعی» است؛ سرمایه‌ای نامرئی که بر رفتار اقتصادی مردم، تصمیم سرمایه‌گذاران و پویایی بازار تأثیر مستقیم می‌گذارد.

اقتصاد تنها با گردش پول اداره نمی‌شود، بلکه به اعتماد عمومی، انگیزه اجتماعی و احساس امنیت روانی نیز وابسته است. در این میان، رسانه‌ها، شهرداری‌ها و نهادهای فرهنگی نقشی تعیین‌کننده در حفظ و تقویت این سرمایه اجتماعی بر عهده دارند. اطلاع‌رسانی مسئولانه در کنار ترویج پیام‌های امید، زندگی، کار و تولید می‌تواند زمینه تداوم فعالیت‌های اقتصادی و افزایش تاب‌آوری جامعه را فراهم کند.

اگر فضای رسانه‌ای و محیط شهری صرفاً بر بحران، اضطراب و پیامدهای جنگ یا مشکلات اقتصادی متمرکز شود، ناخواسته این تصور در افکار عمومی شکل می‌گیرد که زمان توقف فعالیت‌های اقتصادی و اجتماعی فرا رسیده است. چنین فضایی می‌تواند به کاهش مصرف، افت سرمایه‌گذاری، رکود بازار و تضعیف اعتماد عمومی منجر شود.

در مقابل، بازنمایی هم‌زمان جلوه‌های زندگی روزمره، فعالیت واحدهای تولیدی، رونق بازارها، حضور خانواده‌ها در فضاهای عمومی، برگزاری جشنواره‌های فرهنگی، بازارچه‌های محلی و حمایت از کسب‌وکارهای کوچک، پیام روشنی از تداوم زندگی و پویایی جامعه مخابره می‌کند. این رویکرد ضمن تقویت احساس امنیت روانی، به افزایش امید اجتماعی و حفظ جریان اقتصاد نیز کمک خواهد کرد.

برگزاری جشنواره‌های خرید، رویدادهای فرهنگی، برنامه‌های هنری و فعالیت‌های اجتماعی علاوه بر ایجاد نشاط عمومی، می‌تواند تقاضا در بازار را افزایش داده، از مشاغل خرد حمایت کند و به رونق اقتصاد محلی بینجامد. تجربه بسیاری از کشورها نیز نشان داده است که سرمایه‌گذاری در حوزه فرهنگ، بخشی جدایی‌ناپذیر از فرآیند بازسازی اقتصادی پس از بحران‌ها به شمار می‌رود.

کشورهایی که بحران‌های بزرگ را تجربه کرده‌اند، تنها با بازسازی زیرساخت‌های فیزیکی به شرایط عادی بازنگشته‌اند؛ بلکه هم‌زمان برای احیای روحیه اجتماعی و بازگرداندن امید به جامعه نیز برنامه‌ریزی کرده‌اند.

امروز ایران نیز بیش از هر زمان دیگری به یک «کمپین دوباره زندگی» نیاز دارد؛ حرکتی ملی که مردم را به ادامه فعالیت‌های روزمره، حمایت از تولید داخلی، حفظ کسب‌وکارها، مشارکت در اقتصاد محلی و تقویت روحیه امید دعوت کند.

چنین کمپینی نباید صرفاً به دوران بحران محدود بماند، بلکه لازم است تا ماه‌ها پس از عبور از شرایط بحرانی ادامه یابد تا اعتماد عمومی، سرمایه اجتماعی و رونق اقتصادی به‌تدریج احیا شود. استمرار این رویکرد می‌تواند زمینه‌ساز افزایش مشارکت اجتماعی، تقویت همبستگی ملی و بازگشت آرامش به فضای اقتصادی کشور باشد.

اگر مردم، مسئولان، رسانه‌ها و نهادهای فرهنگی در کنار یکدیگر برای حفظ جریان زندگی، تقویت امید اجتماعی و حمایت از اقتصاد ملی هم‌افزا شوند، جامعه نه‌تنها از بحران عبور خواهد کرد، بلکه با سرمایه‌ای ارزشمندتر از گذشته روبرو خواهیم شد.

محمد توحیدی

انتهای پیام/