فریاد مظلومیت مردم خوزستان برعهده نمایندگان مجلس و مسئولان است یا مجری تلویزیون!

آنچه بیش از خاموشی‌ها مردم را آزار می‌دهد، سکوت کسانی است که قانوناً موظف به دفاع از حقوق خوزستان هستند. هر زمان پای مطالبه حق مردم این استان به میان می‌آید، صدای مسئولان کم‌رنگ می‌شود؛ همان مسئولانی که با رأی همین مردم بر کرسی مسئولیت تکیه زده‌اند. اگر قرار است عدالت در توزیع سختی‌ها برقرار باشد، این آن چیزی نیست که امروز مردم خوزستان می‌بینند؛ آنچه دیده می‌شود، استمرار یک تبعیض آشکار است.

به گزارش روزنامه نسیم خوزستان، در حالی که خوزستان همچنان زیر فشار گرمای طاقت‌فرسا، رطوبت سنگین و آلودگی‌های زیست‌محیطی قرار دارد، اجرای برنامه‌های خاموشی چیزی جز نادیده گرفتن ابتدایی‌ترین حقوق مردم این استان نیست.

وقتی دمای هوا در بسیاری از شهرهای خوزستان از ۵۰ درجه سانتی‌گراد فراتر می‌رود، قطع برق دیگر صرفاً یک برنامه «مدیریت مصرف» نیست؛ بلکه تهدیدی مستقیم برای سلامت مردم، بیماران، سالمندان، کودکان، فعالیت‌های اقتصادی، آموزش و حتی امکان ادامه زندگی عادی است.

اما آنچه بیش از خاموشی‌ها مردم را آزار می‌دهد، سکوت کسانی است که قانوناً موظف به دفاع از حقوق خوزستان هستند. هر زمان پای مطالبه حق مردم این استان به میان می‌آید، صدای مسئولان کم‌رنگ می‌شود؛ همان مسئولانی که با رأی همین مردم بر کرسی مسئولیت تکیه زده‌اند. اگر قرار است عدالت در توزیع سختی‌ها برقرار باشد، این آن چیزی نیست که امروز مردم خوزستان می‌بینند؛ آنچه دیده می‌شود، استمرار یک تبعیض آشکار است.

خوزستان دهه‌هاست بار جنگ، آلودگی، فرسودگی زیرساخت‌ها، تولید نفت، گاز، برق و تحمل شدیدترین شرایط اقلیمی را بر دوش کشیده است؛ اما در زمان تصمیم‌گیری، گویی باید بیش از همه سختی تحمل کند و کمتر از همه دیده شود.

در این میان، اظهارات صریح و شجاعانه «المیرا شریفی‌مقدم» در یکی از برنامه‌های زنده صداوسیما، که با اشاره به مستثنی شدن هرمزگان از برنامه خاموشی، خواستار خروج خوزستان از فهرست قطع برق شد، بیش از آنکه صرفاً قابل تقدیر باشد، تلنگری به مسئولان این استان است.

اصل ماجرا، سخنان یک مجری تلویزیون نیست؛ سؤال اساسی این است که چرا مطالبه‌ای که باید از زبان استاندار، نمایندگان مجلس، وزارت کشور و دیگر مسئولان اجرایی خوزستان با قدرت مطرح شود، از تریبون یک مجری رسانه ملی شنیده می‌شود؟

دفاع از حق مردم خوزستان وظیفه ذاتی، قانونی و اخلاقی دولت، استاندار، نمایندگان مجلس و مدیرانی است که مسئولیت مستقیم اداره این استان را بر عهده دارند، نه وظیفه یک گوینده یا مجری تلویزیون. اگر امروز یک مجری رسانه ملی با صراحت از مردم خوزستان دفاع می‌کند، این بیش از آنکه مایه افتخار باشد، نشانه سکوت و انفعال کسانی است که برای همین مطالبه مسئولیت گرفته‌اند.

مردم خوزستان حق دارند بپرسند: در روزهایی که گرمای بالای ۵۰ درجه زندگی را به مرز بحران رسانده، استاندار خوزستان، نمایندگان مجلس و سایر مسئولان استان برای جلوگیری از اعمال خاموشی چه اقدام مؤثر، جدی و علنی انجام داده‌اند؟ چرا صدای مطالبه‌گری آنان به اندازه صدای یک مجری تلویزیون شنیده نمی‌شود؟

خوزستان، قلب تپنده انرژی ایران و تأمین‌کننده بخش عمده نفت، گاز، برق و درآمدهای کشور است؛ استانی که سال‌ها هزینه امنیت، جنگ و توسعه ملی را پرداخته است. پذیرفتنی نیست که همین استان، در اوج گرمای تابستان، قربانی تصمیم‌هایی شود که کمترین توجهی به شرایط خاص اقلیمی آن ندارند و در مقابل، مسئولانش نیز سکوت اختیار کنند.

اگر شرایط جنگی و ملاحظات امنیتی، دلیلی برای مستثنی شدن استانی از برنامه خاموشی است، شدت گرمای مرگبار خوزستان نیز باید به همان اندازه مورد توجه قرار گیرد. عدالت، گزینشی نیست؛ یا برای همه اجرا می‌شود یا اساساً عدالت نیست.

این تفاوت در تصمیم‌گیری، علاوه بر آنکه مدیریت بحران را زیر سؤال می‌برد، اعتماد عمومی به عدالت در توزیع منابع و خدمات را نیز خدشه‌دار می‌کند. مردم خوزستان نه امتیاز ویژه می‌خواهند و نه انتظار برخورد تبعیض‌آمیز به نفع خود دارند؛ مطالبه آنان تنها اجرای عدالت و رعایت حقوق اولیه شهروندان است.

به گزارش روزنامه نسیم خوزستان، این پرسش همچنان پابرجاست؛ چرا هرمزگان از خاموشی مستثنی می‌شود، اما خوزستان با شرایط اقلیمی سخت‌تر همچنان در فهرست قطعی برق قرار دارد؟ و مهم‌تر از آن، چرا این مطالبه را باید یک مجری صداوسیما مطرح کند، نه مسئولانی که طبق قانون، سوگند خورده‌اند مدافع حقوق مردم این استان باشند؟ مردم خوزستان بیش از هر چیز، انتظار دارند مسئولان منتخب و منصوبشان از سکوت خارج شوند و نشان دهند دفاع از حقوق این استان، فقط شعار ایام انتخابات نیست، بلکه وظیفه ای است که در سخت‌ترین روزها نیز به آن پایبند هستند.

انتهای پیام/